floydian girl's blog

ფლოიდელი გოგოს ბლოგი


11 Comments

უჩვეულოდ გულწრფელი პოსტი

ხანდახან ადამიანები ისეთ რამეს წერენ, რისი თქმაც ენით არ შეუძლიათ. ვერ ვიტყვი ბლოგი იმისთვის მაქვს, რომ მხოლოდ ის ვწერო რაც მე მაწუხებსთქო, მაგრამ ზოგჯერ მეც მინდა ვთქვა ყველაფერი, რასაც რეალურ ცხოვრებაში არასოდეს ვაღიარებ. მიუხედავად იმისა, რომ საკმაოდ გულწრფელი და გახსნილი ვარ, დღეს ბევრ უცნობ ფაქტს გაიგებთ ჩემ შესახებ.

  • ზოგჯერ თავს იმაზე ცუდ ადამიანად ვაჩვენებ ვიდრე ვარ. სიმართლე გითხრათ, არ ვიცი რაში მჭირდება ხოლმე.
  • ის ფაქტი, რომ ჯერ აზრზე არ ვარ რა პროფესიის უნდა გამოვიდე, იმაზე მეტად მაწუხებს, ვიდრე ამას პირდაპირ გამოვხატავ.
  • სასტიკად მაღიზიანებს, როცა მგონია რომ რამეში ერთადერთი ვარ და ამ დროს ასპარეზზე მეორე ჩემნაირი გამოდის. ეს საფრთხეს უქმნის ჩემს პირველობას.
  • ყოველთვის ვამბობდი, რომ დედაჩემს არაფერს ვუმალავ. ბოლო დროს ვხვდები, რომ ეს ასე არ არის. ამბის მოყოლისას ზოგჯერ მნიშვნელოვან დეტალებს ვტოვებ, მაგრამ არასოდეს ვანაცვლებ მათ ტყუილით.
  • ვთვლიდი, რომ არ მადარდებდა, რას იფიქრებდა სხვა, არადა, ვერ ვიტან როცა ვინმეს არასწორი წარმოდგენა აქვს ჩემზე. პირდაპირ თუ არა, შეფარვით მაინც ვცდილობ, რომ სხვას აზრი შევაცვლევინო.
  • მეგონა, რომ არ ვიყავი ეჭვიანი. როგორც აღმოჩნდა, ხშირად მეპარება ეჭვი ადამიანის ერთგულებაში.
  • ფეხებზე ბევრი რამის დაკიდება არ შემიძლია. ფეხები არც ისე სუსტი მაქვს, უბრალოდ რამეს დაკიდებით ვიღაც ტყუილად გაიხარებს.
  • სხვის უბედურებაზე უფრო მეტს ვტირი, ვიდრე საკუთარზე. უფრო ზუსტად რომ ვთქვა, ვტირი ყოველ მესამე ფილმზე, მაგრამ როდესაც ყველაფერი ჩემს ცხოვრებაში მეორდება არც ისე „სუსტი გული“ მაქვს.
  • ყველაზე მეტად არ მინდა იმის აღიარება, რომ კმაყოფილი ვარ აწმყოთი, თუმცა მივტირი წარსულს.
  • არ ვარ შურიანი, თუმცა ვგიჟდები შურისძიებაზე.
  • ვაღიარებ, რომ ჩემგან საუკეთესო ბლოგერი არ დადგება, თუმცა ის დროც მოვა, როცა ცნიბილი ვიქნები ამ საქმიანობით. და ბოლოს, უკვე ოცნებად მექცა პირველი ადგილი Freshly Pressed-ში.

P.S. ბლოგზე არასოდეს ვიტყუები.

P.P.S. შეგიძლიათ, თქვენც დაწეროთ ისეთი რამ, რასაც პირდაპირ არასოდეს აღიარებთ.

Advertisements


12 Comments

ახალი წელი – ახალი გეგმები

newyearr

მომავალ 2013 წელს:

ვისურვებ – ოცნებების ახდენას

შევხვდები – სახლში

დავლევ – კონიაკს

ვიქნები – საყვარელი

ჩავიდენ – სიგიჟეებს

ვიცხოვრებ- მაგრად

გავერთობი – ბოლომდე

შევიყვარებ – ბევრს

შევიძულებ – მეტს

შევინარჩუნებ – მეგობრებს

დავიკიდებ – ყველაფერს

ვიძინებ – შუადღემდე

ვიტირებ – არცერთხელ

ვიცინებ – უსასრულოდ

გავაგრძელებ – ძველებურად

დავწერ – ბევრს პოსტს

გავხდები – ცნობილი ბლოგერი!

და თქვენ რას აპირებთ?


8 Comments

Dear FutureMe!

tumblr_mf2tr3WLlJ1qder5oo1_500_large

გუშინ ღამით გადავწყვიტე, რომ დღეს სკოლა უნდა გამეცდინა. დილით ადრე გამეღვიძა, სადღაც თერთმეტზე. კომპიუტერი ჩავრთე და ერთ-ერთი ბლოგიდან საინტერესო საიტზე აღმოვჩნდი, საიდანაც შეგიძლია წერილი მისწერო შენს მომავალს. ჰოდა, გადავწყვიტე მიმეწერა. ასეც მოვიქეცი და ელ.ფოსტაზე გავიგზავნე. წერილს მე 18.12.2013-ში მივიღებ. საიტს არ ვენდე, წერილი დავაკოპირე და ვორდში საგულდაგულოდ შევინახე. ჩემ თავს აღვუთქვი, რომ 1 წელი ამ ვორდის ფაილს ხელს არ ვახლებდი, მაგრამ პირობა 5 წუთში დავარღვიე. მოკლედ და კონკრეტულად მომავალი მესთვის მიწერილ წერილს თქვენც გიზიარებთ. გპირდებით ჩემ თავს აუცილებლად ვუპასუხებ 1 წლის შემდეგ.

Dear FutureMe,

ახლა როცა ამ წერილს ვწერ საყვარლად თოვს. ფანჯრიდან მხოლოდ სითეთრე ჩანს. იწურება 2012 წელი. თუ ამას კითხულობ ესეიგი უკვე 2013 წელი მთავრდება, შენ კვლავ ამოწმებ იაჰუს და სხვა ელ.ფოსტა არ გაგიხსნია. დარწმუნებული ვარ აღარც გახსოვს ეს სიტყვები რომ დაწერე. თამო, ჩემო მომავალო მე, ძალიან მიყვარხარ!

მინდა რამდენიმე რაღაც გკითხო.

რა გასწავლა 2013-მა წელმა? რა შეიცვალა შენს ცხოვრებაში? საკუთარი თავი იპოვე?

როგორ არიან შენი საუკეთესო მეგობრები? მითხარი რომ  ზუსტად ისეთი ურთიერთობა გაქვს მათთან როგორიც ახლა. ძველი მეგობრები არ დაკარგო, ახლების შეძენასაც გისურვებ.

ჰო, მართლა, ბლოგზე ისევ წერ? გთხოვ, არ შეწყვიტო და არასოდეს დაგეზაროს.

შენ ისევ არანორმალური კინომანიაკი ხარ? გიყვარდეს ფილმები, მაგრამ მათში არ იცხოვრო.

წვიმიანი ამინდი და მაგ დროს ყავის დალევა ისევ გიყვარს? შოკოლადს თუ მაინც გადაეჩვიე?

ვიცი, რომ ისევ ასეთი საყვარელი იქნები.

მიპასუხე იმ კითხვებზეც რაც გამომრჩა. შენ ყველაზე კარგად იცი რა შეიძლება მაინტერესებდეს. დამპირდი, რომ მომიყვები ყველაფერს, მე მაინც მეყვარები.

Sincerely, PastMe.


10 Comments

რას გავანადგურებდი და რას დავიტოვებდი

Image

რამდენიმე თვის წინ ვუყურე ფილმს – „10 items or less“. ამის შემდეგ გამიჩნდა იმის სურვილი, რომ მეფიქრა თუ რას მოვსპობდი ჩემს ცხოვრებაში და რას დავიტოვებდი. ვიფიქრე, ვიფიქრე და გადავწყვიტე ბლოგზე დამეწერა.

5 რამ, რასაც გავაქრობდი ჩემი ცხოვრებიდან:

1. ტესტირებები

რატომ ვერ ვიტან ტესტირებას? რა თქმა უნდა კარგი საშუალებაა იმის გასაგებად თუ ვინ რა იცის, მაგრამ ჩემთვის ძალიან დამღლელია.

2. სოც. ქსელები

რატომ გავაუქმებდი მათ? იმიტომ, რომ ისინი ძალაუნებურად მართმევენ ძალიან დიდ დროს, მე კი წინააღმდეგობას ვერ ვუწევ. გარდა ამისა, გარესამყაროს გვწყვეტს.

3. ორშაბათი

ორშაბათის გაქრობის იდეა ჩემს საუკეთესო მეგობარს ეკუთვნის და როგორც კი მითხრა მაშინვე ამ იდეის „მიმდევარი“ გავხდი. ვის არ უნდა კვირის ყველაზე საზიზღარი დღის გაქრობა?

4. სტერეოტიპები

მოვსპობდი სტერეოტიპებს, რადგან ყველა მათგანი სრული სისულელეა და უბრალოდ ამ ქვეყანას ამახინჯებს.

5. სიღარიბე

გავაქრობდი გაჭირვებას, შესაბამისად გაჭირვებულ ადამიანებს „გადავაქცევდი“ შედარებით შეძლებულებად.

5 რამ, რასაც დავიტოვებდი:

1.მობილური ტელეფონი

ამ ნივთს გარეშე არ შემიძლია გარეთ გასვლა. ვერ დაიჯერებთ და სახლშიც მუდამ მუდამ მიდევს ჟაკეტისა თუ ხალათის ჯიბეში. ერთი სიტყვით ნომოფობია მჭირს.

2.ფოტოსურათები

დავიტოვებდი ყველა იმ ფოტოს, რომელიც ოდესმე გადამიღია. მოკლედ ვერ გავწირავდი გასაქრობად ჩემი ცხოვრების მოკლე მიმოხილვას სურათების მეშვეობით.

3. Weekends

იქიდან გამომდინარე, რომ „გასაქრობებში“ მესამე პუნქტია ორშაბათი, „დასატოვებლებში“ იგივე ადგილი weekend-ებს ეკუთვნის.

4. ბლოგი

ინტერნეტსივრცეში გავწირავდი ყველაფერს, გარდა ჩემი ბლოგისა, რომელიც ცოტა ხანია შევქმენი, მაგრამ ძალიან შემიყვარდა.

5. ყავა

ყველაფერი რომ დავკარგო ამას მაინც ვერ შეველევი, უფრო ზუსტად ტკბილ ყავას.

ახლა თქვენი ჯერია, დაწერეთ, რას ვერ გაიმეტებდით გასაწირად და რას დატოვებდით “თამაშს გარეთ” თქვენი ცხოვრებიდან.